هوش مصنوعی:
شاعر در این بیتها از وضعیت ناامیدکننده و محدودیتهای خود سخن میگوید. او احساس میکند که در میان بزرگان جایگاهی ندارد و تنها بر خاک تیره میتواند آرام بگیرد. همچنین، از این که نه اجازه بیرون رفتن دارد و نه اجازه درون رفتن، ابراز ناراحتی میکند.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و اجتماعی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، لحن حزنانگیز و ناامیدی بیان شده نیاز به بلوغ فکری برای درک مناسب دارد.
شماره ۲۰۳ - در بزم شهان چو آب من روشن نیست
در بزم شهان چو آب من روشن نیست
جز بر سر خاک تیره ام مسکن نیست ۱
آن شد که نبد رخصت بیرون شدنم
اکنونم اجازه درون رفتن نیست ۲
جز بر سر خاک تیره ام مسکن نیست ۱
آن شد که نبد رخصت بیرون شدنم
اکنونم اجازه درون رفتن نیست ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۷۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۰۲ - گرچه چو تو حق شناس در عالم نیست
گوهر بعدی:شماره ۲۰۴ - غم کشت مرا و غمگسار آگه نیست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
