هوش مصنوعی:
شاعر در خلوت با دل خود سخن میگوید و از بیخوابی چشمهایش به دلیل عشق به فردی خاص شکایت میکند. سپس اعتراف میکند که نمیتواند این راز را با دل خود در میان بگذارد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی است که درک آنها به بلوغ عاطفی نیاز دارد. همچنین، استفاده از زبان شعری کلاسیک ممکن است برای مخاطبان جوانتر چالشبرانگیز باشد.
شماره ۲۳۲ - با دل سخن خویش بگفتم به نهفت
با دل سخن خویش بگفتم به نهفت
کاین چشم من از عشق فلان دوش نخفت ۱
من بودم و دل پس این سخن فاش که کرد
با دل سخن خویش نمی یارم گفت ۲
کاین چشم من از عشق فلان دوش نخفت ۱
من بودم و دل پس این سخن فاش که کرد
با دل سخن خویش نمی یارم گفت ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۳۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۳۱ - ای خاک ز درد دل نمی یارم گفت
گوهر بعدی:شماره ۲۳۳ - عمری دلم اندر پی وصل تو شتافت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
