هوش مصنوعی:
شاعر توصیف میکند که چگونه معشوقش در حال عبور از راه بود و با نگاهش هوش و توان را از او میربود. او با چشمانش به دنبال معشوق مینگریست و احساس میکرد که جانش در حال رفتن است.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، درک زیباییشناسی و ادبی این شعر نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۲۴۲ - دی بر سر ره چو دلستانم می رفت
دی بر سر ره چو دلستانم می رفت
هوش از تن و طاقت از روانم می رفت ۱
او می شد و چشمم ز پی اش می نگریست
دیدم به دو چشم خود که جانم می رفت ۲
هوش از تن و طاقت از روانم می رفت ۱
او می شد و چشمم ز پی اش می نگریست
دیدم به دو چشم خود که جانم می رفت ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۳۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۴۱ - از باد صبا دلم چو بوی تو گرفت
گوهر بعدی:شماره ۲۴۳ - دی شاه بتان با رخ رنگین می رفت
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
