هوش مصنوعی:
شاعر بیان میکند که دیگر پایی به سوی معشوق نخواهد گذاشت و آرزوی دیدار او از دل تنگش نخواهد گذشت. او تأکید میکند که چشمانش به باد دوخته شدهاند و حتی اگر دوباره باز شوند، به سوی معشوق برنخواهند گشت.
رده سنی:
16+
متن حاوی مفاهیم عاطفی عمیق و غمانگیز است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک یا مناسب نباشد. همچنین، درک کامل زیباییهای ادبی و معنایی آن ممکن است به بلوغ فکری و تجربه بیشتری نیاز داشته باشد.
شماره ۳۰۰ - نه پایم ازین پس ره کویت سپرد
نه پایم ازین پس ره کویت سپرد
نه بر دل تنگم آرزویت گذرد ۱
چون دیده باز چشم من دوخته باد
گر دیده من باز به رویت نگرد ۲
نه بر دل تنگم آرزویت گذرد ۱
چون دیده باز چشم من دوخته باد
گر دیده من باز به رویت نگرد ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۰۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۹۹ - ظلمی ست بر آن دیده که در تو نگرد
گوهر بعدی:شماره ۳۰۱ - گفتی دل دیوانه تو را شیدا کرد؟
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
