هوش مصنوعی:
این متن شعری عاشقانه است که در آن از عناصر طبیعت مانند گل، سنبل، چاه و بنفشه برای بیان احساسات عاشقانه استفاده شده است. شاعر از عشق و دلدادگی سخن میگوید و از زیباییهای طبیعت به عنوان نمادهایی برای توصیف احساسات خود بهره میبرد.
رده سنی:
15+
این متن دارای مضامین عاشقانه و استفاده از استعارههای ادبی است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، درک عمیقتر از احساسات و زیباییشناسی شعر نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً در نوجوانان و بزرگسالان یافت میشود.
شماره ۳۸۵ - تا گرد گلت سنبل تر کاشته اند
تا گرد گلت سنبل تر کاشته اند
عشاق دل از مهر تو برداشته اند ۱
چاه زنخت که دل در او می افتد
تا لب به بنفشه تر انباشته اند ۲
عشاق دل از مهر تو برداشته اند ۱
چاه زنخت که دل در او می افتد
تا لب به بنفشه تر انباشته اند ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۱۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۳۸۴ - گردون سیه دل که به کاسی ماند
گوهر بعدی:شماره ۳۸۶ - زان قصه دردم که یکی یار نخواند
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
