هوش مصنوعی:
شاعر از درد دوری معشوق شکایت میکند و بیان میکند که از گدازش، گریه و سوز خالی نیست. او تب و درد را تحمل میکند و حالش هر روز و هر شب بدتر از قبل میشود.
رده سنی:
16+
متن حاوی مفاهیم عاشقانه و غمگین است که درک آنها نیاز به بلوغ عاطفی دارد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوانتر دشوار باشد.
شماره ۴۸۲ - شمعم که ز دوری تو ای جان افروز
شمعم که ز دوری تو ای جان افروز
خالی نیم از گدازش و گریه و سوز ۱
می نگسلدم تب از تب و درد از درد
بدحالترم شب از شب و روز از روز ۲
خالی نیم از گدازش و گریه و سوز ۱
می نگسلدم تب از تب و درد از درد
بدحالترم شب از شب و روز از روز ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۹۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۸۱ - گفتم ای اجل با تو ستیزد هرگز
گوهر بعدی:شماره ۴۸۳ - دل می گسلد ز عشق زنجیر هنوز
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
