هوش مصنوعی: این متن شعری است که در سوگ درگذشت یک راهب سروده شده است. شعر بیانگر غم و اندوه دوستان و همراهان از فقدان او، پرواز روحش به سوی بهشت، و سکوت و خاموشی ناشی از نبودن اوست. همچنین اشاره‌ای به تاریخ فوت او و تأثیرش بر اطرافیان دارد.
رده سنی: 15+ محتوا شامل مفاهیم عمیق عرفانی و سوگوارانه است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، زبان شعر ممکن است برای گروه‌های سنی پایین‌تر پیچیده به نظر برسد.

شمارهٔ ۹ - تاریخ فوت میرزاجعفر متخلص براهب

راهب که ز داغ رحلت او
خونابه ز چشم دوستان رفت ۱

پرواز گرفت مرغ روحش
زین باغ بروضه جنان رفت ۲

رفت و زغمش فغان احباب
هر دم ز زمین بر آسمان رفت ۳

هرچند زبان آتشین داشت
زین بزم بگویمت چسان رفت ۴

گردید ز سرد مهری دهر
خاموش چو شمع از میان رفت ۵

آخر دیدی چگونه زین باغ
آن طایر طوبی آشیان رفت ۶

گردید ز نغمهای دلکش
خاموش و زجرگ بلبلان رفت ۷

مشتاق برای سال فوتش
تاریخ طلب بهر کران رفت ۸

گفتش ناگاه ره‌نوردی
راهب صد حیف کز جهان رفت ۹
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۹
کانال گوهرین در ایتا
۳۱۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شمارهٔ ۸ - تاریخ فوت مریم
گوهر بعدی:شمارهٔ ۱۰ - تاریخ نارنجستان اصفهان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.