هوش مصنوعی:
این شعر در مدح و ستایش میرزا شفیع مرتضوی است که به عنوان فردی با شأن و مقام بالا توصیف شدهاست. نور وجود او مانند خورشید بر جهان تابید، اما با مرگ او، جهان تاریک شد و مردم حتی قادر به تشخیص سیاه از سفید نبودند. روح او به سوی عالم قدس پرواز کرد و تاریخ به یاد او نوشته شد که جایگاهش جاودانه است.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است و درک آن نیاز به آشنایی با ادبیات کلاسیک فارسی و اصطلاحات شعری دارد. همچنین، موضوع مرگ و عالم قدس ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
شمارهٔ ۲۲ - تاریخ فوت میرزا محمدشفیع
فروغ مشعله دودمان مرتضوی
که همچو مهر بر آفاق مدتی تابید ۱
مه سپهر شرف میرزا شفیع که بود
چه طعنهها زد رخشندگیش بر خورشید ۲
غروب کرد چنان تیره ساخت عالم را
که هیچکس نشناسد سیاه را ز سفید ۳
چو مرغ روح وی از آشیان عالم قدس
بسوی سد ره از این آشیان تنگ پرید ۴
نوشت خامه مشتاق بهر تاریخش
بسد ره جای محمد شفیع شد جاوید ۵
که همچو مهر بر آفاق مدتی تابید ۱
مه سپهر شرف میرزا شفیع که بود
چه طعنهها زد رخشندگیش بر خورشید ۲
غروب کرد چنان تیره ساخت عالم را
که هیچکس نشناسد سیاه را ز سفید ۳
چو مرغ روح وی از آشیان عالم قدس
بسوی سد ره از این آشیان تنگ پرید ۴
نوشت خامه مشتاق بهر تاریخش
بسد ره جای محمد شفیع شد جاوید ۵
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۵
۲۷۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۲۱ - فتح قندهار
گوهر بعدی:شماره ۲۳ - غنچه گلبن مقصود زمان
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.