هوش مصنوعی: این متن یک مرثیه‌ی ادبی است که به درگذشت شخصی به نام میرمحمدحسین می‌پردازد. شعر از غم و اندوه ناشی از فقدان او سخن می‌گوید و تأثیر این فقدان را بر جهان علم و دین توصیف می‌کند. همچنین، از فضایل و دانش او یاد می‌شود و تأثیر مرگش را بر انسان‌ها و حتی موجودات دیگر مانند جن‌ها بیان می‌کند. در پایان، تاریخ درگذشت او با عبارت «شد بسرا جنان میرمحمدحسین» ذکر شده است.
رده سنی: 16+ این متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و ادبی است و درک آن نیاز به آشنایی با اصطلاحات شعر کلاسیک فارسی و مضامین مرثیه‌سرایی دارد. همچنین، ممکن است برای خوانندگان جوان‌تر جذابیت یا درک کافی را نداشته باشد.

شمارهٔ ۴۸ - تاریخ فوت میرمحمدحسین

آه که آخر کسوف کرده ز جور فلک
مهر جهانتاب علم میرمحمدحسین ۱

کرده غروب و نموده روز جهان را سیاه
کوکب فضلش که داشت شعشعه نیرین ۲

رفت زو فتاد از صفا محفل دانشوری
کانجمن علم و فضل داشت ازو زیب و زین ۳

رایت علمش که داشت لشکر دین را بپای
گشت نگون و فکند غلغله در مشرقین ۴

خون ز وفاتش گشای از رگ مژگان که هست
گریه بهر دیده‌ای از غم او فرض عین ۵

چون شد ازین خاکدان سوی جنان و فکند
در صف جن و بشر رحلت او شور و شین ۶

خامه مشتاق گفت از پی تاریخ سال
شد بسرا جنان میرمحمدحسین ۷
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۸۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شمارهٔ ۴۷ - تاریخ فوت سیداحمد
گوهر بعدی:شمارهٔ ۴۹ - تاریخ طالار سعادت‌آباد شاه طهماسب صفوی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.