هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از غم و فراق معشوق شکایت میکند و حال خود را با تشبیههایی مانند گلگون بودن سر، خالی بودن کام از شهد و پر بودن از زهر، و تهی بودن جام از باده و پر بودن از خون توصیف مینماید.
رده سنی:
16+
متن حاوی مضامین عاطفی عمیق و غمگین است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسال قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههایی مانند زهر و خون ممکن است برای برخی سنین نامناسب باشد.
شماره ۴۷ - ای آنکه سرگشم از غمت گلگونست
ای آنکه سرگشم از غمت گلگونست
حالم ز فراق تو چه گویم چونست ۱
کامم خالی ز شهد و لبریز ز زهر
جامم تهی از باده و پر از خونست ۲
حالم ز فراق تو چه گویم چونست ۱
کامم خالی ز شهد و لبریز ز زهر
جامم تهی از باده و پر از خونست ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۷۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۶ - تا عشق چراغ محفل گردونست
گوهر بعدی:شماره ۴۸ - دردشت محبت که گلشن محزونست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
