هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر بیان میکند که هستی مانند گلی است که از ما دور شده و ما تنها خارهای آن را در دست داریم. اگر باد این گل را با خود ببرد، نباید افسوس بخوریم، زیرا این گل نه آبی دارد و نه رنگی.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق فلسفی و عاطفی موجود در شعر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد، اما نوجوانان و بزرگسالان میتوانند با این مضامین ارتباط برقرار کنند.
شماره ۱۴۶ - هستیست گلی کزوست ما را دلتنگ
هستیست گلی کزوست ما را دلتنگ
ما دامن او چو خار داریم به چنگ ۱
باد ار بردش بهرچه افسوس خوریم
زین گل که نبود ازو نه آب و نه رنگ ۲
ما دامن او چو خار داریم به چنگ ۱
باد ار بردش بهرچه افسوس خوریم
زین گل که نبود ازو نه آب و نه رنگ ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۶۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴۵ - در کوی غمت که فتنه بارد صد رنگ
گوهر بعدی:شماره ۱۴۷ - با ما ز در صلح درآ تا کی جنگ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
