خلاصه و ردهبندی سنی
16+
شاعر در این شعر بیان میکند که هستی مانند گلی است که از ما دور شده و ما تنها خارهای آن را در دست داریم. اگر باد این گل را با خود ببرد، نباید افسوس بخوریم، زیرا این گل نه آبی دارد و نه رنگی.
مفاهیم عمیق فلسفی و عاطفی موجود در شعر ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد، اما نوجوانان و بزرگسالان میتوانند با این مضامین ارتباط برقرار کنند.
شماره ۱۴۶ - هستیست گلی کزوست ما را دلتنگ
هستیست گلی کزوست ما را دلتنگ
ما دامن او چو خار داریم به چنگ ۱
باد ار بردش بهرچه افسوس خوریم
زین گل که نبود ازو نه آب و نه رنگ ۲
ما دامن او چو خار داریم به چنگ ۱
باد ار بردش بهرچه افسوس خوریم
زین گل که نبود ازو نه آب و نه رنگ ۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴۵ - در کوی غمت که فتنه بارد صد رنگ
گوهر بعدی:شماره ۱۴۷ - با ما ز در صلح درآ تا کی جنگ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
