هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از احساس ذلت و نادیده گرفته شدن توسط دیگران سخن میگوید. او بیان میکند که نه عیب ثروتمندان را دارد و نه هنر فقرا را، و به همین دلیل در چشم کسی دیده نمیشود.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق عاطفی و اجتماعی است که درک آنها به بلوغ فکری و تجربهی زندگی نیاز دارد. همچنین، موضوعاتی مانند انزوای اجتماعی و احساس ذلت ممکن است برای سنین پایینتر سنگین و نامناسب باشد.
شماره ۱۶۱ - پیوسته ذلیل آشنا و خویشم
پیوسته ذلیل آشنا و خویشم
بیوفر نموده چرخ بیش از پیشم ۱
در دیده هیچکس نیایم آخر
نه عیب غنی نه هنر درویشم ۲
بیوفر نموده چرخ بیش از پیشم ۱
در دیده هیچکس نیایم آخر
نه عیب غنی نه هنر درویشم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۳۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۶۰ - هر ناله که از غمت بلب میآرم
گوهر بعدی:شماره ۱۶۲ - از ناله مرغ بیپروبال دلم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
