هوش مصنوعی:
شاعر از بیعدالتی و ناپایداری جهان شکایت میکند و احساس غم و حسرت شدیدی را بیان میکند. او خود را مانند شیشهای میداند که گاه پر از شراب و گاه خالی است و از این نوسانها رنج میبرد.
رده سنی:
16+
محتوا شامل مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی است که درک آن برای سنین پایینتر دشوار بوده و ممکن است باعث سردرگمی یا ناراحتی شود.
شماره ۱۷۲ - از جور سپهر واژگون میگریم
از جور سپهر واژگون میگریم
هر دم ز دم دگر فزون میگریم ۱
چون شیشه که گردد پر و خالی ز شراب
خون میخورم از حسرت و خون میگریم ۲
هر دم ز دم دگر فزون میگریم ۱
چون شیشه که گردد پر و خالی ز شراب
خون میخورم از حسرت و خون میگریم ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۰۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۱ - هر شب ز غم تو سیمتن میگریم
گوهر بعدی:شماره ۱۷۳ - در وحدت آن جان جهان هست سخن
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
