هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر از حسادت گردون (آسمان) به باغ گل و بادهی گلگون خود میگوید و بیان میکند که اگر گردون او را از باغ بیرون کند، باید به سردابه پناه ببرد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال قابل درک نباشد. همچنین، اشاره به بادهی گلگون ممکن است برای برخی گروههای سنی نامناسب باشد.
شماره ۱ - با باغ گل و باده ی گلگون ما را
با باغ گل و باده ی گلگون ما را
چون دید حسد نمود گردون ما را ۱
گرماش ز باغ کرد بیرون ما را
سردابه گزید باید اکنون ما را ۲
چون دید حسد نمود گردون ما را ۱
گرماش ز باغ کرد بیرون ما را
سردابه گزید باید اکنون ما را ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۹۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
قبلی:مقطعات
گوهر بعدی:شماره ۲ - ساقی چو به من دهد می گلگون را
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
