هوش مصنوعی:
شاعر از درد فراق یار مینالد و بیان میکند که تنها درمان درد دلش، معشوق است که اکنون از او دور شده است. او از ناتوانی خود در تحمل این دوری و کمصبریاش در برابر غم عشق سخن میگوید.
رده سنی:
16+
متن حاوی مفاهیم عاشقانه و غمانگیز است که درک آنها به بلوغ عاطفی نیاز دارد. همچنین، استفاده از زبان شعر کلاسیک فارسی ممکن است برای مخاطبان جوانتر چالشبرانگیز باشد.
شماره ۵۷ - دلبر که بدو بود مرا مرهم دل
دلبر که بدو بود مرا مرهم دل
بگرفت کم من و نگیرد کم دل ۱
با صبر توان نشست در ماتم دل
کو صبر که دست گیرد اندر غم دل ۲
بگرفت کم من و نگیرد کم دل ۱
با صبر توان نشست در ماتم دل
کو صبر که دست گیرد اندر غم دل ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۳۵۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۶ - روی تو ز خورشید همی دارد ننگ
گوهر بعدی:شماره ۵۸ - رخسار تو را به تحفه نپسندم دل
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
