هوش مصنوعی: این متن شعری است که به ستایش و توصیف شخصی به نام «عباس شه» یا «خسرو دین پرور عادل صفی» می‌پردازد. شاعر از عدالت، دین‌داری، و برپایی دولت او تمجید کرده و تأثیر مثبت او بر جهان و دین را بیان می‌کند. در پایان، واعظی تاریخ جلوس او را با دعا و آرزوی موفقیت برایش ثبت می‌کند.
رده سنی: 16+ این متن دارای زبان ادبی و پیچیده‌ای است که درک آن برای کودکان و نوجوانان کم‌سن‌وسال دشوار است. همچنین، محتوای آن بیشتر مناسب افرادی است که با اشعار کلاسیک و مفاهیم تاریخی-دینی آشنایی دارند.

شمارهٔ ۳۰ - تهنیت و تاریخ جلوس شاه صفی ثانی «شاه سلیمان »

شکر که «عباس شه » خلد سیر
کرد چو طی دفتر ایام خود ۱

ساخت گرامی خلفی یادگار
زنده از او کرد همان نام خود ۲

خسرو دین پرور عادل «صفی »
آنکه ازو یافت جهان کام خود ۳

خاست چو بر پا علم دولتش
صبح از او کرد جهان شام خود ۴

خانه دین، زین خور تابنده باز
دید پر از نور در و بام خود ۵

جامه دارایی این ملک را
قدر بیفزود ز اندام خود ۶

دور به عدلش ز حوادث گرفت
نقد ز کف داده آرام خود ۷

چشم دلش، بیند الهی مدام
پر ز می لطف خدا جام خود ۸

صعوه صفت، جان و تن دشمنان
بیند الهی همه در دام خود ۹

کرد چو تاریخ جلوسش طلب
واعظ ما از دل ناکام خود ۱۰

از سر اخلاص دعا کرد و گفت:
«باد جهانگیر چو انعام خود» ۱۱
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۱۱
کانال گوهرین در ایتا
۳۲۸
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شمارهٔ ۲۹ - در خریدن یا بهدیه رسیدن دو اسب برای کسی سرود
گوهر بعدی:شمارهٔ ۳۱ - در تولد فرزند محمد زمان بیگ
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.