هوش مصنوعی:
این متن شعری است که در سوگ فردی به نام «بوذر» سروده شده است. شعر از رفتن بوذر از این دنیا و تأثیر این فقدان بر اطرافیان سخن میگوید. شاعر با استفاده از استعارههای طبیعی مانند گل و باغ، درد و اندوه ناشی از این فقدان را بیان میکند و در پایان، تاریخ وفات بوذر را به صورت رمزی (با استفاده از حروف ابجد) در بیت آخر میآورد.
رده سنی:
15+
این شعر به دلیل استفاده از استعارههای پیچیده و مفاهیم عمیق عرفانی یا اخلاقی، برای مخاطبان نوجوان و بزرگسال مناسب است. درک کامل معانی و احساسات آن نیاز به تجربه و شناخت ادبیات کلاسیک فارسی دارد.
شمارهٔ ۳۲ - تاریخ درگذشت ملابوذر فرزند مولانا خلیل الله قزوینی
«بوذر» آن نو گل بستان کمال
کرد از این عالم فانی چو سفر ۱
نو گلی رفت که چون لاله گذاشت
داغها گلشن خود را بجگر ۲
کرد از این اجر مصیبت فارغ
ذمه خویشتن از حق پدر ۳
چید اگر دست اجل خوش ثمری
باش یارب تو نگهدار شجر ۴
عقل تاریخ وفاتش پرسید
گفتمش:«حیف ز ملابوذر!» ۵
کرد از این عالم فانی چو سفر ۱
نو گلی رفت که چون لاله گذاشت
داغها گلشن خود را بجگر ۲
کرد از این اجر مصیبت فارغ
ذمه خویشتن از حق پدر ۳
چید اگر دست اجل خوش ثمری
باش یارب تو نگهدار شجر ۴
عقل تاریخ وفاتش پرسید
گفتمش:«حیف ز ملابوذر!» ۵
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۵
۳۰۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۳۱ - در تولد فرزند محمد زمان بیگ
گوهر بعدی:شمارهٔ ۳۳ - در نوشدن گلدسته و گنبذ روضه یی
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
