شمارهٔ ۴۹ - تاریخ بنای مهتابی نواب خان

مه برج اقبال، «نواب خان »
که بادا الهی جهانش بکام ۱

ز آوازه عدل و احسان او
بود گوش این نه صدف، پرمدام ۲

بمیدان هستی، ز لطف حقش
بود توسن نیله چرخ رام ۳

بنا کرد، مهتابیی دلنشین
که روز از شب آن کند نور وام ۴

ز بس خوشدلی راست آنجا هجوم
نیابد در آن راه، اندوه شام ۵

در آن فرش، دیگر تکلف بود
که فرش است مهتاب آنجا مدام ۶

از این فکر هر ماه کاهد قمر
که چون بگذرد زین مبارک مقام؟! ۷

بحدی است کیفیت آن، که هست
دز آن یاد کیفیت می حرام! ۸

در آن شام دارد ز بس فیض صبح
شود بر زبان شب بخیرم، سلام ۹

زهر سو شد اندیشه تاریخ جو
چو شد آن خجسته نشین تمام ۱۰

دعا کرد واعظ به اخلاص و گفت:
«الهی نشیند در آن شادکام » ۱۱