هوش مصنوعی:
شاعر از شرمندگی ناشی از پیری و یادآوری جوانیاش سخن میگوید و احساس میکند که عصای دستش نمادی از این گذر زمان است.
رده سنی:
16+
متن حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و فلسفی درباره گذر زمان است که درک آن برای مخاطبان جوانتر ممکن است دشوار باشد. همچنین، این نوع مضامین معمولاً برای افراد با تجربهتر زندگی جذابیت دارد.
شماره ۱۵ - ز شرم باختن عمر، قد دوتاست مرا
ز شرم باختن عمر، قد دوتاست مرا
بیاد قد جوانی، بکف عصاست مرا ۱
بیاد قد جوانی، بکف عصاست مرا ۱
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۱
۲۵۹
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۴ - کی کند اندیشه مرگ، آنکه پیش از مرگ مرد
گوهر بعدی:شماره ۱۶ - سینه ریش از یاری هر خس ز بس باشد مرا
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
