خلاصه و ردهبندی سنی
16+
در این متن، شمع به عنوان نمادی از فداکاری و ایثار استفاده شده است. همانطور که شمع با سوختن خود نور میدهد اما نورش باقی میماند، در راه عشق و معنویت نیز سر (جان) انسان میرود، اما شور و اشتیاق باقی میماند.
متن دارای مفاهیم عرفانی و نمادین است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد. همچنین، ممکن است برای مخاطبان جوانتر پیچیده باشد.
شماره ۵۸ - چون سر شمع که گیرند و همان نور بجاست
چون سر شمع که گیرند و همان نور بجاست
در ره او سر ما میرود و، شور بجاست! ۱
در ره او سر ما میرود و، شور بجاست! ۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۵۷ - زیبد آن را درو درگاه، که از همت جود
گوهر بعدی:شماره ۵۹ - هر لوح مزاری ز مقیمان دل خاک
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
