خلاصه و ردهبندی سنی
16+
این بیت شعری از عشق و دلدادگی سخن میگوید و بیانگر تأثیر عمیق معشوق بر شاعر است که با زلفهایش او را اسیر کرده و جانش را تسخیر نموده است.
این متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال نامفهوم یا نامناسب باشد. همچنین، درک زیباییشناسی و ادبی آن معمولاً به سطح بلوغ فکری و ادبی نیاز دارد.
شماره ۱۱۰ - شور عشق استادگی کرد، از سرم سامان گرفت
شور عشق استادگی کرد، از سرم سامان گرفت
طوق زلفش بر گلویم پا فشرد و جان گرفت! ۱
طوق زلفش بر گلویم پا فشرد و جان گرفت! ۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۹ - آنچنان از نگهم سر ز حیا پیش افگند
گوهر بعدی:شماره ۱۱۱ - دل که از فکر فقیران خسته نبود، خسته باد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
