هوش مصنوعی:
این بیت شعری از عشق و دلدادگی سخن میگوید و بیانگر تأثیر عمیق معشوق بر شاعر است که با زلفهایش او را اسیر کرده و جانش را تسخیر نموده است.
رده سنی:
16+
این متن دارای مفاهیم عاشقانه و احساسی عمیق است که ممکن است برای مخاطبان کمسنوسال نامفهوم یا نامناسب باشد. همچنین، درک زیباییشناسی و ادبی آن معمولاً به سطح بلوغ فکری و ادبی نیاز دارد.
شماره ۱۱۰ - شور عشق استادگی کرد، از سرم سامان گرفت
شور عشق استادگی کرد، از سرم سامان گرفت
طوق زلفش بر گلویم پا فشرد و جان گرفت! ۱
طوق زلفش بر گلویم پا فشرد و جان گرفت! ۱
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۱
۲۸۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۰۹ - آنچنان از نگهم سر ز حیا پیش افگند
گوهر بعدی:شماره ۱۱۱ - دل که از فکر فقیران خسته نبود، خسته باد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
