خلاصه و ردهبندی سنی
15+
متن بیانگر این است که نباید دل به دنیا و نعمتهای زودگذر آن بست، زیرا هر چه شب (دنیا) به انسان میدهد، روز (زمان) آن را پس میگیرد. این مفهوم با تشبیه نعمتهای دنیا به شبنم که زود از بین میرود، تقویت شده است.
متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که درک آن برای کودکان و نوجوانان کمسنوسال دشوار است. همچنین، استفاده از استعارهها و تشبیههای ادبی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد.
شماره ۱۳۰ - مبند دل بعطای جهان، که چون شبنم
مبند دل بعطای جهان، که چون شبنم
هر آنچه شب دهدت، روز باز میگیرد! ۱
هر آنچه شب دهدت، روز باز میگیرد! ۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲۹ - یک ذره اعتماد نشاید بجاه کرد
گوهر بعدی:شماره ۱۳۱ - تلاش تیرگی با آتش دل در نمیگیرد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
