هوش مصنوعی:
در این متن، شاعر از احساس تنهایی و غم خود در نبود معشوق سخن میگوید و بیان میکند که در این شرایط، گاهی میخندد و گاهی میگرید.
رده سنی:
15+
متن دارای مفاهیم عاطفی و احساسی عمیق است که درک آن برای سنین پایین ممکن است دشوار باشد. همچنین، پرداختن به موضوعات غمگین و تنهایی نیاز به بلوغ عاطفی دارد.
شماره ۱۷۶ - بی تو، دانی روز من در کنج غم چون میرود؟
بی تو، دانی روز من در کنج غم چون میرود؟
خنده میآید بحالم، گریه بیرون میرود! ۱
خنده میآید بحالم، گریه بیرون میرود! ۱
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۱
۲۷۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۵ - تا زنده است عاشق از اینجا نمیرود
گوهر بعدی:شماره ۱۷۷ - گر تویی لیلی، ز حسنت کوهها دریا شود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
