خلاصه و ردهبندی سنی
15+
وقتی رخش (احتمالاً اشاره به خورشید یا آتش) میدرخشد، دل و دین میسوزد و وقتی لبش (احتمالاً اشاره به رود یا آب) به پا میشود، باید برخاست و حرکت کرد.
این متن دارای مفاهیم نمادین و استعاری است که درک آنها به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کهن فارسی نیاز دارد. همچنین، ممکن است برای مخاطبان جوانتر بدون توضیح واضح، نامفهوم باشد.
شماره ۲۴۸ - چو افروزد رخش، سوزد دل و دین
چو افروزد رخش، سوزد دل و دین
چو در پا شد لبش، برخیز و بر چین ۱
چو در پا شد لبش، برخیز و بر چین ۱
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۴۷ - نگردد مرد کامل تا نیاید از وطن بیرون
گوهر بعدی:شماره ۲۴۹ - تا نگردد کشته تیغش پس از من دیگری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
