هوش مصنوعی:
وقتی رخش (احتمالاً اشاره به خورشید یا آتش) میدرخشد، دل و دین میسوزد و وقتی لبش (احتمالاً اشاره به رود یا آب) به پا میشود، باید برخاست و حرکت کرد.
رده سنی:
15+
این متن دارای مفاهیم نمادین و استعاری است که درک آنها به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کهن فارسی نیاز دارد. همچنین، ممکن است برای مخاطبان جوانتر بدون توضیح واضح، نامفهوم باشد.
شماره ۲۴۸ - چو افروزد رخش، سوزد دل و دین
چو افروزد رخش، سوزد دل و دین
چو در پا شد لبش، برخیز و بر چین ۱
چو در پا شد لبش، برخیز و بر چین ۱
قالب: غزل/قصیده/قطعه
تعداد ابیات: ۱
۳۲۷
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۴۷ - نگردد مرد کامل تا نیاید از وطن بیرون
گوهر بعدی:شماره ۲۴۹ - تا نگردد کشته تیغش پس از من دیگری
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
