شماره ۸۴ - تا کنم چاک به کوی تو گریبانی چند

تا کنم چاک به کوی تو گریبانی چند
روزگاری زده ام دست به دامانی چند ۱

جز دل من که خورد زخمه از آن کاکل و زلف
نشنیده است کسی گوئی و چوگانی چند ۲

در لگدکوب بتان خاک دلم رفت بباد
چه کند یک ده ویرانه و سلطانی چند ۳

در سیه سلسله دل های غریبش گوئی
شب قدر است و بهم جمع پریشانی چند ۴

بود آرامگه گوهر پاک تو شود
دیده از قطره بر انگیخته عمانی چند ۵

خط و چاه زنخ و لعل لبش دانی چیست
ظلماتی و در او چشمه حیوانی چند ۶

نتوان برد دل از غمزه ترکان یغما
کز سپاه مژه دارند نگهبانی چند ۷