خلاصه و رده بندی سنی

هوش مصنوعی: این متن شعری است که به بیان غم و ماتم ناشی از یک واقعه‌ی دردناک می‌پردازد. در آن، از افتادن درفش (پرچم) و از دست دادن جوانی به نام عباس سخن می‌گوید. شعر به مصیبت‌های جهانی، ویرانی، و بینظمی در زمین و آسمان اشاره دارد و از بی‌عدالتی و ظلم زمانه شکایت می‌کند. همچنین، به تغییر وضعیت قدرتها و تبدیل شکارچیان به طعمه اشاره می‌شود. شاعر از فلک (آسمان) به دلیل این مصائب گله می‌کند و فغان و اشک را تنها راه بیان درد می‌داند.

رده سنی: 16+ این متن دارای مضامین غمگین و پیچیده‌ای مانند مرگ، مصیبت‌های جهانی و شکایت از بی‌عدالتی است که ممکن است برای کودکان و نوجوانان کم‌سال سنگین و نامفهوم باشد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای ادبی نیاز به درک بالاتری دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد قابل درک است.

درفش افتاد عباس جوان را
فلک داد ای فلک داد
علم شد رایت ماتم جهان را
فلک داد ای فلک داد

مرا با رنج این سوک روان کاست
نه تنها انس و جان خاست
که دل مانوس غم گشت انس و جان را
فلک داد ای فلک داد

زمان تا بر زمین این فتنه انگیخت
مصیبت خاک غم بیخت
بسر بر هم زمین را هم زمان را
فلک داد ای فلک داد

در این ماتم کش انده جاودانی
نشاط زندگانی
تبه شد پادشه تا پاسبان را
فلک داد ای فلک داد

زمین را آسمان بر خاک بنشاند
به سر خاکستر افشاند
زمین بر ساز ماتم آسمان را
فلک داد ای فلک داد

از این آباد و ویران بام تا در
خرابت خانه بر سر
شرف بر صدر جستی آستان را
فلک داد ای فلک داد

به روباهان دهی سرپنجه شیر
سگان را دست نخجیر
ز شاهین لقمه سازی ماکیان را
فلک داد ای فلک داد

به خاک و چرخ از این هنجار یغما
کنی تا کی مدارا
رها کن اشک و رخصت ده فغان را
فلک داد ای فلک داد

«یغمای جندقی»
گوهرین | گنجینه های مکتوب | gowharin.ir