شماره ۱۳ - سلخ ماه طرب و غره شهر الم است

سلخ ماه طرب و غره شهر الم است
نوبت ماتم خورشید کواکب حشم است ۱

آسمان کرده به خون شه دین ساز مصاف
سپهش اختر وطغرای هلالش رقم است ۲

تکر گردون سزد ار شد حبشی جامه از آنک
قتل میر عرب و ماتم شاه عجم است ۳

تا قیامت اگر از چشمه چشم مه و مهر
عوض اشک رود سیل شفق فام کم است ۴

ناله شش جهت از غایله سوک تو راست
قامت نه فلک از بار ملال تو خم است ۵

دو جهان از سر جان گر همه خیزند رواست
در ره ماتم تو ترک سر اول قدم است ۶

عرشیان را همه از گرد الم تن تل خاک
فرشیان را همه از اشک عزا دیده یم است ۷

بر همه اهل زنا قرعه عیش و طرب است
بر همه آل علی قسمت جور و ستم است ۸

ناله بر کش ز دل امکان فغان تا به دل است
خون فشان از مژه تا در مژه آثار نم است ۹

این چنین خیره ندانستمت ای گرگ سپهر
می بری سر به ستم گر همه صید حرم است ۱۰

جرم یغما که فزون است به کیهان ز حساب
چون تواش واسطه روز حسابی چه غم است ۱۱