۱۱۴ بار خوانده شده

شمارهٔ ۱

غنچه گر پیش آن دهن خندد
بر بتر جای خویشتن خندد

به شکر خنده گر گشاید لب
مغز در استخوان من خندد

دهن غنچه گرید از خجلت
راست کان غنچه ی دهن خندد

تا برآمد نفشه از گل او
سبزه بر برگ نسترن خندد

پیش شمشاد زلف پر شکنش
باغ بر زلف یاسمن خندد

از در خنده باشد، ار پس ازین
با رخش لاله در چمن خندد

برمن، ار دل ز زلف او طلبم
دلی از زیر هرشکن خندد
اگر سوالی داری، اینجا بپرس.
این گوهر را بشنوید

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر بعدی:شمارهٔ ۲
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.