هوش مصنوعی:
شاعر در این متن از گذشتهای زیبا و پر از گل و طبیعت یاد میکند که اکنون به دلتنگی و غم تبدیل شده است. او امسال را با غم و اندوهی توصیف میکند که مانند غنچهای است که هرگز نشکفته است.
رده سنی:
15+
متن حاوی مضامین عمیق عاطفی و غمانگیز است که ممکن است برای کودکان قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعارههای پیچیده نیاز به سطحی از بلوغ ذهنی دارد.
شماره ۱۳ - پارم گل و لاله بستر و بالین بود
پارم گل و لاله بستر و بالین بود
جایم، به میان نرگس و نسرین بود ۱
واکنون شده ام چو غنچه از دلتنگی
امسال مرا گلی که نشکفت این بود ۲
جایم، به میان نرگس و نسرین بود ۱
واکنون شده ام چو غنچه از دلتنگی
امسال مرا گلی که نشکفت این بود ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۱۹۱
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۲ - من مِی خورم و هر که چو من اهل بود
گوهر بعدی:شماره ۱۴ - آن کیست که از زمانه دلشاد زید
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
