شماره ۵۸ - منم که مهرهٔ بخت مرا گشادی نیست

منم که مهرهٔ بخت مرا گشادی نیست
به نامرادی من هیچ نامرادی نیست ۱

من آن ز شهر خود آواره ام که افتاده
در آن دیار که بیداد هست [ و] دادی نیست ۲

نسیم وصل طلب می کنم در آن وادی
که جز سموم جهانسوز هجر، بادی نیست ۳

دل من و دل یارند متحد چه غمست
اگر میان من و یار اتحادی نیست ۴

مرا، ز جور تو دائم دل غمینی هست
دمی ز لطف توام لیک جان شادی نیست ۵

به وعده ام مفریب ای دروغ وعده، که هیچ
به وعده های دروغ تو اعتمادی نیست ۶

مرا ز اندک و بسیار آنچه هست به عشق
به غیر صبر کمی و غم زیادی نیست ۷

گر احتراز ز چشم بدت بود جانا
به از دعای منت هیچ ان یکادی نیست ۸

رفیق معتقد کیش می پرستانم
مرا به مذهب زهاد اعتقادی نیست ۹