شماره ۶۲ - کار من مهر تو و پیشه تو کین منست

کار من مهر تو و پیشه تو کین منست
کین من رسم تو و مهر تو آئین منست ۱

تا مرا هست وفا پیشه، ترا هست جفا
تا ترا هست جفا کیش، وفا دین منست ۲

شادی من غم و اندوه دل خرم تست
غم تو عیش و نشاط دل غمگین منست ۳

آنکه تشویش ندانسته، دل ساکن تو
وانکه تسکین نشناسد، دل مسکین منست ۴

زان ننالم ز غم درد که درد غم تو
باعث صبر من و موجب تسکین منست ۵

روی نیکوی تو روزی که نبینم آن روز
تیره عالم همه بر چشم جهان بین منست ۶

نیست از سوز نهانم کسی آگاه رفیق
مگر آن شمع که شب بر سر بالین منست ۷