شماره ۹۲ - گر چرخ فلک با همه کس جور و جفا کرد

گر چرخ فلک با همه کس جور و جفا کرد
با هیچ کس از جور نکرد آنچه بما کرد ۱

تا بود فلک با من غمدیده به کین بود
تا کرد جهان با من دلخسته جفا کرد ۲

نومید مرا از در دلدار جدا ساخت
ناکام مرا از بر جانانه جدا کرد ۳

این است اگر درد جدائی ز غمش کشت
صیاد من آن صید که از قید رها کرد ۴

ابروی تو دل را سپر تیغ ستم ساخت
مژگان تو جان را هدف تیر بلا کرد ۵

شاها نظری سوی گدا کن که زمانه
بسیار گدا شاه و بسی شاه گدا کرد ۶

تا یافت رفیق از لب تو لذت دشنام
هر چند که دشنام شنید از تو دعا کرد ۷