شماره ۳۱۸ - نگاه دلکش و رفتار دلستان که تو داری

نگاه دلکش و رفتار دلستان که تو داری
دلی زهر که شود گم برد گمان که تو داری ۱

برابر است به جان خاک آستان که تو داری
توان کشید به جان ناز پاسبان که تو داری ۲

برآید از دهنت کام من بیک سخن اما
سخن چگونه برآید از آن دهان که تو داری ۳

ندارد از دل گم گشته ام کسی خبر و من
ز خنده های نهان دارم این گمان که تو داری ۴

مکن به خوردن خون خوی ای پسر که ز خردی
هنوز بوی لبن دارد این دهان که تو داری ۵

بهای یکدم وصلش هزار جان بود ای دل
ترا ازو چه تمتع به نیم جان که تو داری ۶

ز خامه ی دو زبان وام کن رفیق زبانی
که شرح شوق نمی داند این زبان که تو داری ۷