هوش مصنوعی:
این شعر عرفانی از حافظ، به بیان تفاوتهای میان راههای معنوی و دنیوی میپردازد. شاعر اشاره میکند که برای او، میکده (نماد عشق و آزادگی) همانند دارالسلام (خانهی آرامش) است، در حالی که برای دیگران، خانقه (محل ریاضت) باب المراد است. او همچنین هشدار میدهد که در راه معنویت، دامهایی مانند تسبیح و زنار (نمادهای ظاهری دینداری) وجود دارد و از شیخ شهر میخواهد راه درست را نشان دهد.
رده سنی:
16+
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از نمادهای پیچیدهای مانند میکده و خانقه، درک این شعر را برای مخاطبان جوانتر دشوار میسازد. همچنین، نقد ظاهری دینداری و اشاره به ریاکاری ممکن است برای سنین پایین نامناسب باشد.
شماره ۸۶ - بکیش زاهدان گرمی حرام است
بکیش زاهدان گرمی حرام است
مرا دیر مغان بیت الحرام است ۱
ترا در خانقه باب المراد است
مرا در میکده دارالسلام است ۲
حدیثی شیخ اگر از موهبت راند
پسندیده است اما ناتمام است ۳
نهان راهی است از حق تا دل خلق
بپرس از شیخ شهر آن ره کدام است ۴
اسیر رشته تسبیح و زنار
مشو ایدل که در ره، هر دو دام است ۵
مرا دیر مغان بیت الحرام است ۱
ترا در خانقه باب المراد است
مرا در میکده دارالسلام است ۲
حدیثی شیخ اگر از موهبت راند
پسندیده است اما ناتمام است ۳
نهان راهی است از حق تا دل خلق
بپرس از شیخ شهر آن ره کدام است ۴
اسیر رشته تسبیح و زنار
مشو ایدل که در ره، هر دو دام است ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۱۸۳
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۸۵ - دستار تو ای شیخ که صد حلقه فزون است
گوهر بعدی:شماره ۸۷ - زمامم در کف پیری فقیر است
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.