هوش مصنوعی:
متن بالا از یک شعر عرفانی یا غنایی است که به توصیف شادی و آرامش شب میپردازد. شاعر از بازگشت شب و فرصت آن برای رهایی از غم روز و لذت بردن از نوشیدن شراب و همنشینی با دوستان سخن میگوید.
رده سنی:
16+
اشاره به مصرف شراب و مفاهیم عرفانی ممکن است برای مخاطبان زیر 16 سال نامناسب یا نامفهوم باشد.
شماره ۱۷۲ - تیره شد گیتی و هنگام طرب باز آمد
تیره شد گیتی و هنگام طرب باز آمد
مژده ای خلوتیان نوبت شب باز آمد ۱
وقت پیمودن کاس آمد و پر کردن طاس
نوبت پر زدن مرغ طرب باز آمد ۲
وقت راحت شدن از صحبت ابنای جهان
گاه آسودگی از رنج و تعب باز آمد ۳
جان به لب آمده بود از غم و اندیشه روز
شب شد و جان به تن و جام به لب باز آمد ۴
ساقی دوش که روز از نظرم غائب بود
چون شب آمد به یکی شکل عجب باز آمد ۵
مژده ای خلوتیان نوبت شب باز آمد ۱
وقت پیمودن کاس آمد و پر کردن طاس
نوبت پر زدن مرغ طرب باز آمد ۲
وقت راحت شدن از صحبت ابنای جهان
گاه آسودگی از رنج و تعب باز آمد ۳
جان به لب آمده بود از غم و اندیشه روز
شب شد و جان به تن و جام به لب باز آمد ۴
ساقی دوش که روز از نظرم غائب بود
چون شب آمد به یکی شکل عجب باز آمد ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۸۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۱۷۱ - باغ را نوبت نشور آمد
گوهر بعدی:شماره ۱۷۳ - آمد مه خورداد که در غم نتوان بود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.