هوش مصنوعی:
این شعر عرفانی از مولانا بیانگر عشق و اشتیاق شاعر به وصل با معشوق الهی است. او از زبان عاشقی سخن میگوید که حاضر است با تمام وجود (جان و سر) و بدون تعلقات مادی (سیم و زر) به سوی معشوق بشتابد. شاعر از موانع راه میگوید و تأکید میکند که حتی اگر راهی بسته شود، از راه دیگری به سوی مقصد خواهد رفت. همچنین، او از فقر و گدایی به عنوان ارزشی معنوی یاد میکند و اعلام میدارد که گدایان واقعی، گوهرهای پنهانی هستند که میتوانند تاج سر شهیدان باشند.
رده سنی:
15+
مفاهیم عمیق عرفانی و استفاده از استعارههای پیچیده در این شعر، درک آن را برای مخاطبان زیر 15 سال دشوار میسازد. همچنین، برخی از مفاهیم مانند فقر معنوی و گدایی عرفانی نیاز به سطحی از بلوغ فکری دارد که معمولاً در نوجوانان بالای 15 سال یافت میشود.
شماره ۲۵۳ - بیا یکدم بگرد دل بر آئیم
بیا یکدم بگرد دل بر آئیم
دری پیدا کنیم از در درآئیم ۱
تو ای فرخنده پی خضر ار بما راه
نمائی، ما نه با پا، با سر آئیم ۲
چو ما باید در آئیم، ار تو این در
بروی ما ببندی، زان در آئیم ۳
از اینسو گر بگردانی ره ما
بدان سو ما ز راه دیگر آئیم ۴
اگر بنگاه تو عرش است ما را
پر و بالی بده تا با پر آئیم ۵
متاعت را بهائی گر بود، ما
بجان و سر، نه با سیم و زر، آئیم ۶
نه ننگ گوهر است ارما گدایان
بجست و جوی این گوهر بر آئیم ۷
فتاده بار ما در گل بده دست
کز این گل یکقدم آنسوتر آئیم ۸
گدائیم و بخاک پای تو سر
نهاده، تا شهانرا افسر آئیم ۹
سر ما را تو گر بگیری از خاک
سر افرازان جان را سرور آئیم ۱۰
دری پیدا کنیم از در درآئیم ۱
تو ای فرخنده پی خضر ار بما راه
نمائی، ما نه با پا، با سر آئیم ۲
چو ما باید در آئیم، ار تو این در
بروی ما ببندی، زان در آئیم ۳
از اینسو گر بگردانی ره ما
بدان سو ما ز راه دیگر آئیم ۴
اگر بنگاه تو عرش است ما را
پر و بالی بده تا با پر آئیم ۵
متاعت را بهائی گر بود، ما
بجان و سر، نه با سیم و زر، آئیم ۶
نه ننگ گوهر است ارما گدایان
بجست و جوی این گوهر بر آئیم ۷
فتاده بار ما در گل بده دست
کز این گل یکقدم آنسوتر آئیم ۸
گدائیم و بخاک پای تو سر
نهاده، تا شهانرا افسر آئیم ۹
سر ما را تو گر بگیری از خاک
سر افرازان جان را سرور آئیم ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
۱۸۰
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۲۵۲ - بیا که روی سوی کوی میفروش کنیم
گوهر بعدی:شماره ۲۵۴ - از باده دوش سخت مخمورم
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.