شماره ۲۶۴ - بگشای در خانه که نره گدائیم

بگشای در خانه که نره گدائیم
گر تو نگشائی بشکستن بگشائیم ۱

گر میندهیمان بگدائی و بزفتی
یکبوسه ز لعل تو بدزدی بربائیم ۲

با ما بوفا کوش که ما اهل وفائیم
ما را بصفا باش که ما اهل صفائیم ۳

روزی قند آخر که سر زلف تو گیریم
وقتی شود آخر که لب لعل تو خائیم ۴

از لعل تو یکبوسه بمستی بستانیم
بر زلف تو یکعقده بشوخی بفزائیم ۵

هی بوسه ز لعل تو بگیریم و ببخشیم
هی چهره بزلف تو بمالیم و بسائیم ۶

ای پادشه کشور تقدیس و تجلی
ما گر چه گدائیم هم از شهر شمائیم ۷

عمریست که ما بر در این خانه نشستیم
یکبار بپرسید که چونیم و چرائیم ۸

ایشاهد خلوتگه اسرار بیکبار
از پرده برون آی که از پرده درآئیم ۹