هوش مصنوعی: این شعر عرفانی بیانگر وحدت وجود و یگانگی ذات و صفات الهی است. شاعر تأکید می‌کند که همه موجودات، از جمله معشوق، عشق و عاشق، در حقیقت یکی هستند و همه به حضرت الهی اشاره دارند. همچنین، شعر به وحدت در کثرت و بقای الهی در میان فنا اشاره می‌کند.
رده سنی: 16+ مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی موجود در شعر ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد و نیاز به دانش و تجربه بیشتری برای فهم دقیق آن‌ها دارد.

شماره ۳۱ - ذات و صفات در نظر عارفان یکی است

ذات و صفات در نظر عارفان یکی است
گر روشن است چشم دلت جسم و جان یکی است ۱

معشوق و عشق و عاشق و ذرات کاینات
پنهان و آشکار و مکین و مکان یکی است ۲

گر صد هزار شاهد رعنا نمود روی
بنگر بروی جمله که آن دلستان یکی است ۳

هر شی بحمد حضر الله ناطق است
بشنو که جمله را دل وچشم و زبان یکی است ۴

ما را به طفلیت خبری پیر عشق داد
منگر سیه سفید که پیرو جوان یکی است ۵

گفتند با دواب روان عندلیب را
سرو سهی و باغ و گل و بوستان یکی است ۶

کوهی چو شد فنا خبری دارد از بقا
دارد نشان که حضرت او جاودان یکی است ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۱۹۳
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۳۰ - ماه رخسار شما خورشید پر انوار ما است
گوهر بعدی:شماره ۳۲ - رندی و شب روی به دو عالم چکار ماست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.