هوش مصنوعی: این متن به توصیف عارفانی می‌پردازد که با خداوند متحد شده‌اند و از تعلقات دنیوی رها هستند. آن‌ها در دریای بی‌پایان الهی غرق شده‌اند، از خیر و شر گذر کرده‌اند و به‌جای توجه به مسائل کوچک، به عشق الهی و پیروی از شرع پیامبر (ص) پایبندند. آن‌ها با وجود ظاهر فقیرانه، پادشاهان ملکوت معنوی هستند و از کبر و ریا دوری می‌کنند. این عارفان همواره با خداوند هستند و حتی یک لحظه بدون یاد او سخن نمی‌گویند. آن‌ها در خود فانی و در حق باقی هستند و مانند خورشید تابان می‌درخشند. متن همچنین اشاره می‌کند که این گروه در غارها و کوه‌ها سکونت دارند و در شب‌های تاریک نیز نور الهی را می‌تابانند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و فلسفی است که درک آن‌ها نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات عرفانی دارد. همچنین، استفاده از استعاره‌ها و نمادهای پیچیده ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر دشوار باشد.

شماره ۷۷ - عارفانی که با خدا باشند

عارفانی که با خدا باشند
از تن و جان و دل جدا باشند ۱

غرقه بحر لایزال شدند
پس چه دربند قطره ها باشند ۲

چون گذشتند از بد و از نیک
همدم یار جان فزا باشند ۳

صائم الدهر و قائم اللیل اند
تابع شرع مصطفی باشند ۴

پادشان ملک معنوی اند
گر بصورت بسی گدا باشند ۵

چون گدایان کبریا شده اند
فارغ از کبر و از ریا باشند ۶

یک نفس بی حبیب دم نزنند
با خدایند هر کجا باشند ۷

فانی اندر خود و بحق باقی
بقضای خدا رضا باشند ۸

همچو خورشید روز تابانند
بشب تار مه لقا باشند ۹

این جماعت که وصف کوهی کرد
در همه غار و کوهها باشند ۱۰
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۱۰
کانال گوهرین در ایتا
۱۷۴
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۷۶ - اهل دل در دیده روی دلستانرا دیده اند
گوهر بعدی:شماره ۷۸ - تا غمزه شوخ تو بما جنگ برآورد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.