هوش مصنوعی:
شاعر در این شعر از درد هجران و دوری از یار مینالد و از خداوند طلب یاری و شفا برای دل اندوهگین خود میکند. او از غم و اندوه فراوانی که بر او چیره شده سخن میگوید و آرزو میکند که مایهای برای خوشحالی و آرامش دلش پیدا شود.
رده سنی:
16+
این شعر حاوی مفاهیم عمیق عاطفی و عاشقانه است که ممکن است برای مخاطبان جوانتر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از زبان و اصطلاحات کلاسیک فارسی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و ادبی دارد.
غزل ۳۴ - این زمان یارب مه محمل نشین من کجاست
این زمان یارب مه محمل نشین من کجاست
آرزو بخش دل اندوهگین من کجاست ۱
جانم از غم بر لب آمد، آه از این غم، چون کنم
باعث خوشحالی جان غمین من کجاست ۲
ای صبا یاری نما اشک نیاز من ببین
رنجه شو بنگر که یار نازنین من کجاست ۳
دور از آن آشوب جان و دل ، دگر صبرم نماند
آفت صبر و دل و آشوب دین من کجاست ۴
محنت و اندوه هجران کشت چون وحشی مرا
مایهٔ عیش دل اندوهگین من کجاست ۵
آرزو بخش دل اندوهگین من کجاست ۱
جانم از غم بر لب آمد، آه از این غم، چون کنم
باعث خوشحالی جان غمین من کجاست ۲
ای صبا یاری نما اشک نیاز من ببین
رنجه شو بنگر که یار نازنین من کجاست ۳
دور از آن آشوب جان و دل ، دگر صبرم نماند
آفت صبر و دل و آشوب دین من کجاست ۴
محنت و اندوه هجران کشت چون وحشی مرا
مایهٔ عیش دل اندوهگین من کجاست ۵
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۵
۲۳۸۷
این گوهر را بشنوید
خوانش
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:غزل ۳۳ - کسی خود جان نبرد از شیوهٔ چشم فسون سازت
گوهر بعدی:غزل ۳۵ - یاد او کردم ز جان صد آه درد آلود خاست
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
