هوش مصنوعی: این متن شعری است که از زبان شاعر بیان‌کننده مفاهیمی مانند قدرت، غرور، تسلط و چالش‌های زندگی است. شاعر از تصاویر مختلف مانند مار، گنبد، و باد برای انتقال مفاهیم خود استفاده می‌کند. همچنین، اشاراتی به مفاهیم فلسفی و عرفانی مانند جدال بین نور و تاریکی (روز و شب) دارد.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق فلسفی و عرفانی است که ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر قابل درک نباشد. همچنین، استفاده از استعاره‌های پیچیده و زبان ادبی قدیمی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد.

شمارهٔ ۱ - باز باد اندر فتاد

از باد اندر فتاد این سرخ سر چیغوز را
باز بتوان معز کردن بر سر او . . . وز را ۱

چون ستان من باز گردم سرش بر گنبد رسد
چون سقونی لعل سازد گنبد پیروز را ۲

بامدادان در شود بیرون نیاید شام را
ور شبانگه در شود بیرون نیاید روز را ۳

مچو ماری کو بهر سوراخ موری در شود
نشنود آهسته باش برمک و مسپوز را ۴

چنگ در نیمور من زن خوش بمشت اندر بگیر
تا بچنگ آورده باشی مار دست آموز را ۵

گر سر او را بزر و سیم درگیری رواست
این سراپا سیم انداز زر اندوز را ۶

این جواب آن کجا گوید سنائی غزنوی
باز تابی در ده این زلفین عالم‌سوز را ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۲۲
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

قبلی:بخش دوم قصاید
گوهر بعدی:شمارهٔ ۲ - ایام چو تو دلبر طناز نیابد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.