هوش مصنوعی: این متن شعری است که از عناصر طبیعت و اساطیر ایرانی مانند سلسبیل، کوثر، رستم و سیاوش استفاده کرده است. شاعر از مفاهیمی مانند عشق، فداکاری، مجد و معالی سخن می‌گوید و به مضامینی مانند شراب، درد و رهایی اشاره دارد. در نهایت، شاعر از تهی بودن ساغر خود از صاف و درد شکایت می‌کند.
رده سنی: 16+ متن دارای مفاهیم عمیق عرفانی و اساطیری است که درک آن برای سنین پایین‌تر دشوار است. همچنین، اشاره به شراب و درد ممکن است برای مخاطبان جوان‌تر نامناسب باشد.

شماره ۱۳ - سپهر مجد و معالی رضاقلی که هلال

سپهر مجد و معالی رضاقلی که هلال
بساغر تو خط مهجتی فداک سپرد ۱

بهر زمین که زجام تو قطره افتاد
چه طعنه ها که ازو سلسبیل وکوثر برد ۲

سه چار روز بود کز سپهر مینائی
تهی است ساغر این بندهات زصاف وز درد ۳

تهمتنی کن و امشب از آن سیاوش خون
بطی فرست که گردم بفر رستم گرد ۴

اگر که حفظ بدن واجب است اندر شرع
به چاره کوش که من بی شراب خواهم مرد ۵
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۲۰۶
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۱۲ - در زمان شه جمشید گهر ناصر دین
گوهر بعدی:شماره ۱۴ - شنیده ایم پریشانی از نواحی مصر
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.