شماره ۱۶۴ - زمین گوئی به پیش پای عشق است

زمین گوئی به پیش پای عشق است
کفی افلاک از دریای عشق است ۱

ز اول تا به آخر آنچه بینی
به بازار جهان سودای عشق است ۲

در این مستان لایعقل شب و روز
بپا هنگامه و غوغای عشق است ۳

بگفتم عقل چبود عاشقی گفت
گل خود رویی از صحرای عشق است ۴

صف محشر زند بر هم ز مستی
هر آنکو مست از صهبای عشق است ۵

ز دنیا کم نکوهش کن که آن را
چو نیکو بنگری دنیای عشق است ۶

دو عالم صورت عشق است آنگاه
در این صورت علی معنای عشق است ۷

صغیر از آرزوها دل تهی کن
که یکدل داری آن هم جای عشق است ۸