هوش مصنوعی: این متن شعری با مضامین اخلاقی و عرفانی است که بر موضوعاتی مانند بازگشت به اصل، تسلیم عقل در برابر نفس، کمک به ناتوانان، مسئولیت‌پذیری، خودشناسی، تأثیر تکرار در یادگیری، ایمنی در همراهی جمع، و طمع به آسایش تأکید دارد.
رده سنی: 15+ مفاهیم عمیق اخلاقی و عرفانی موجود در متن برای درک و تأمل نیاز به بلوغ فکری و تجربه زندگی دارد که معمولاً از سنین نوجوانی به بعد حاصل می‌شود.

شماره ۲۶۱ - هر چه از اصلش جدا گردید باز آنجا رود

هر چه از اصلش جدا گردید باز آنجا رود
موج اگر آید بساحل باز در دریا رود ۱

زشت باشد عقل را کردن مطیع نفس دون
حیف بینایی که در دنبال نابینا رود ۲

ای توانا دستگیر ناتوان شو در بلا
دست مسئول است هر جا خاری اندر پا رود ۳

پرمنال از غیر در خود بین و در کردار خود
آری آری هر جفا بر ما رود از ما رود ۴

چون مکر رشد سخن بر مستمع بخشد اثر
قطره از تکرار بی شک در دل خارا رود ۵

در قفای کاروان رو وز خطر آسوده باش
غول راهش ره زند رهرو اگر تنها رود ۶

آنکه آسایش طمع دارد در این عالم صغیر
مآند آن صیاد را کاندر پی عنقا رود ۷
قالب: غزل
تعداد ابیات: ۷
کانال گوهرین در ایتا
۲۰۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شماره ۲۶۰ - مرا که جرم ز اندازه بیشتر باشد
گوهر بعدی:شماره ۲۶۲ - بزلفش در کشاکش با صبا و شانه خواهم شد
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.