شماره ۲۸۷ - بی دوست دست می‌ندهد بهر ما نشاط

بی دوست دست می‌ندهد بهر ما نشاط
الا به وصل دوست نداریم انبساط ۱

هر دم که با حبیب نشینیم فارغیم
از خوف و ‌امن و راحت و محنت غم و نشاط ۲

آن کس که کرد طی ره باریک عشق را
گو شاد باش زانکه گذر کردی از صراط ۳

مربوط شد به عالم انسانیت یقین
با اهل عشق یافت هر آن کس که ارتباط ۴

زاهد مگو فسانه که بیزار شد دلم
غیر از حدیث عشق ز هر گونه اختلاط ۵

ای آن که آرزوی سلیمانیت بود
برگو که در کجاست سلیمان چه شد بساط ۶

در آرزوی منزل مقصود سوختیم
خرم دمی که رخت ببندیم زی رباط ۷

سوی خدا گریخت صغیر از خودی بلی
جز بر محیط رو به کجا آورد محاط ۸