شمارهٔ ۹۱ - تاریخ فوت شاعر شیرین سخن مرحوم رنجی

رفت از کفم مصاحب با جان برابری
دانا دلی لطیفه سرائی سخنوری ۱

میگیریم از فشار غم اندوز عقده‌ئی
میسوزم از شرار جگر سوز آذری ۲

مستغرق است زورق صبرم ببحر غم
چون کشتی شکستهٔ بگسسته لنگری ۳

حال مرا بمرگ تو ای رنجی عزیز
داند کسی که رفته ز دستش برادری ۴

گویند دل بمهر رفیق دگر به بند
در من دلی نمانده که بندم بدیگری ۵

با این همه چه چاره توانم که بنده را
تدبیر نیست در بر ‌امر مقدری ۶

صد حیف از آن وجود سراپا ادب که بود
فضل مجسمی و کمال مصوری ۷

او را بگاه نطق و بیان هرکه دید گفت
از صائب و کلیم عیان گشته مظهری ۸

مدح کسی نگفت ز روی طمع که بود
قانع بدسترنجی و رزق مقرری ۹

پیموده راه حق و بمقصد رسید و گشت
واصل بحق که همچو علی داشت رهبری ۱۰

زو ماند شعر نغز فراوان و هریکی
رخشان در آسمان ادب همچو اختری ۱۱

رفت و صغیر از پی تاریخ وی سرود
رنجی چو رفت مانده ز او گنج گوهری ۱۲
۱۳۸۰ ۱۳