هوش مصنوعی:
این متن شعری است که در آن از استعارههای مختلف مانند قفس، مرغ، بوم و بلبل برای بیان مفاهیم عمیق استفاده شده است. شعر به موضوعاتی مانند آزادی، بیان سخن، تفاوت بین اهل حقیقت و اهل مجاز، و تأثیر محیط بر رفتار افراد میپردازد.
رده سنی:
16+
متن دارای مفاهیم عمیق و استعارههای پیچیده است که درک آنها نیاز به بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات و فلسفه دارد. بنابراین، برای نوجوانان و بزرگسالان مناسب است.
شمارهٔ ۲۰ - قطعه
دهان بسته قفس و اندر آن سخن مرغیست
که پرگشوده و دارد همی سر پرواز ۱
پرد ز بام تو ناگه ببام خاطر خلق
کنی چو بهر ضرورت در قفس را باز ۲
سخن چو بوم و چه بلبل شوند هر دو قبول
بذوق اهل حقیقت بطبع اهل مجاز ۳
رود بجانب ویران اگر که باشد بوم
چمد بگلشن اگر بلبلی است دستانساز ۴
که پرگشوده و دارد همی سر پرواز ۱
پرد ز بام تو ناگه ببام خاطر خلق
کنی چو بهر ضرورت در قفس را باز ۲
سخن چو بوم و چه بلبل شوند هر دو قبول
بذوق اهل حقیقت بطبع اهل مجاز ۳
رود بجانب ویران اگر که باشد بوم
چمد بگلشن اگر بلبلی است دستانساز ۴
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۴
۱۹۲
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۱۸ - قطعه
گوهر بعدی:شمارهٔ ۲۲ - قطعه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
