هوش مصنوعی: این متن شعری است که دربارهٔ زندگی یک بنده صحبت می‌کند که در طول عمر خود به دنبال غنا و بینیازی است، اما به دلیل نیازهای فراوان، همواره به خداوند پناه می‌برد. شعر به مفاهیم فقر، غنا، وابستگی به خداوند و رحمت الهی اشاره دارد و از خواننده می‌خواهد به این مفاهیم عمیق بیندیشد.
رده سنی: 15+ مفاهیم عمیق عرفانی و اخلاقی موجود در این شعر برای درک و تجزیه‌وتحلیل، به بلوغ فکری و تجربهٔ زندگی نیاز دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر می‌توانند با این مضامین ارتباط برقرار کنند.

شمارهٔ ۲۵ - قطعه

یک بنده تمام عمر خود را
ره با قدم غنای پوید ۱

وز خالق و خلق بهر‌ امساک
پیوسته ره فرار جوید ۲

یک بنده ز فرط احتیاجات
در هر نفسی خدای گوید ۳

زین فقر و غنا به گلشن دهر
برگو که گل مراد بوید ۴

چون در گذرند آب رحمت
از روی چه کس غبار شوید ۵
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۵
کانال گوهرین در ایتا
۲۱۵
این گوهر را بشنوید
متاسفانه در حال حاضر خوانشی برای این گوهر وجود ندارد. شما می توانید از سایر کاربران بخواهید که این گوهر را بخوانند
------------- یا -------------

این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.

برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.

گوهر قبلی:شمارهٔ ۲۴ - قطعه
گوهر بعدی:شمارهٔ ۲۶ - قطعه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.