هوش مصنوعی:
این شعر به ستایش هنر و فضائل یک استاد ادبیات میپردازد که با وجود جدایی فیزیکی، تأثیر و حضور او در آثارش همچنان نمایان است. شاعر از زیبایی و عمق سخنان استاد سخن میگوید و بیان میکند که ستارههای سخن او برای همیشه درخشان خواهند ماند.
رده سنی:
16+
این شعر دارای مفاهیم عمیق ادبی و استعاری است که درک آن به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک نیاز دارد. نوجوانان و بزرگسالان بهتر میتوانند با این مفاهیم ارتباط برقرار کنند.
شمارهٔ ۳۱ - قطعه
دریغ کان هنر اوستاد ما شیدا
که در فضائل او عقل مات و حیرانست ۱
جدا شد آن گل باغ ادب ز ما و رواست
چو زلف سنبل اگر حال ما پریشانست ۲
به صورت ار چه ز ما رخ نهفت در معنی
خطا بود که بگویم زدیده پنهانست ۳
هزار آینه ز اوراق نظم و نثر از او
بماند و طلعتش از هریکی نمایانست ۴
نجوم راست افول و از این سپهر ادب
ستارههای سخن تا ابد درخشانست ۵
که در فضائل او عقل مات و حیرانست ۱
جدا شد آن گل باغ ادب ز ما و رواست
چو زلف سنبل اگر حال ما پریشانست ۲
به صورت ار چه ز ما رخ نهفت در معنی
خطا بود که بگویم زدیده پنهانست ۳
هزار آینه ز اوراق نظم و نثر از او
بماند و طلعتش از هریکی نمایانست ۴
نجوم راست افول و از این سپهر ادب
ستارههای سخن تا ابد درخشانست ۵
قالب: قطعه
تعداد ابیات: ۵
۱۸۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شمارهٔ ۳۰ - قطعه
گوهر بعدی:شمارهٔ ۳۲ - قطعه
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
