هوش مصنوعی:
شاعر در این ابیات از بخشش و جود بیپایان پروردگار سخن میگوید و بیان میکند که وجودش را مدیون قدرت الهی است. او همواره طلب جود و بخشش بیشتری دارد و این طمع را به موجد (آفریننده) و موجود (آفریده) نسبت میدهد.
رده سنی:
15+
محتوا دارای مفاهیم عرفانی و فلسفی است که درک آن برای مخاطبان زیر 15 سال ممکن است دشوار باشد. همچنین، استفاده از واژگان و اصطلاحات ادبی قدیمی نیاز به سطحی از بلوغ فکری و آشنایی با ادبیات کلاسیک دارد.
شماره ۴۶ - ای داده مرا بقدرت خویش وجود
ای داده مرا بقدرت خویش وجود
ننموده دمی قطع ز من رشتهٔ جود ۱
در هر نفس آن جود مضاعف طلبم
دارد طمعی چنین به موجد موجود ۲
ننموده دمی قطع ز من رشتهٔ جود ۱
در هر نفس آن جود مضاعف طلبم
دارد طمعی چنین به موجد موجود ۲
قالب: رباعی
تعداد ابیات: ۲
۲۹۶
این گوهر را بشنوید
-------------
یا
-------------
این گوهر را با صدای خود، برای دیگران به یادگار بگذارید.
برای ضبط گوهر با صدای خود، لطفا به حساب کاربری وارد شوید.
گوهر قبلی:شماره ۴۸ - شاهی که به اسرار جهان دانا بود
گوهر بعدی:شماره ۴۰ - ای آنکه تو را بر آستان خوانده شود
نظرها و حاشیه ها
شما نخستین حاشیه را بنویسید.
